angielski

Historia języka angielskiego

Czy zastanawialiście się, jak kształtowała się historia najważniejszego i najbardziej popularnego międzynarodowego języka na świecie?

Jego początek datujemy na rok 407, kiedy Brytania została opuszczona przez wojska rzymskie i pozostała zamieszkana jedynie przez Celtów. Następnie przeżyła najazd germański przez plemiona Anglów, Sasów oraz Jutów, na skutek czego kraj oraz język zostały zgermanizowane. W ten sposób powstały 3 znacznie różniące się pomiędzy sobą dialekty: angiliiski, kentyjski oraz zachodniosaksoński.

Na przestrzeni czasu poszczególne dialekty wypierały siebie nawzajem i wymieniały  przewagą i popularnością. Język staroangielski, nazywany także anglosaskim, byłby dla nas dzisiaj kompletnie niezrozumiały. Do pisowni używano alfabetu runowego, a w wymowie był twardy i ponury.

historia języka angielskiego

Również język francuski odegrał bardzo dużą rolę w procesie kształtowania się angielskiego. Wydarzeniem, które przeważyło o tym była bitwa Anglo-Sasów z Nomadami (wygrali ci drudzy) oraz śmierć króla Anglii Harolda. Dynastia Tudorów wprowadziła nowe zwyczaje oraz język – posługiwali się głównie francuskim, który miał ogromny wpływ na rozwój języka średnioangielskiego. Francuski był oficjalnym językiem arystokracji, sztuki oraz kultury, a także polityki i kościoła. Wniósł do angielskiego wiele zapożyczeń, których używamy do dzisiaj, np. toast, dress czy council. Wpływ francuskiego zadecydował również o zmiękczeniu angielskiego, dzięki czemu odróżnia się od twardych języków skandynawskich oraz niemieckiego. Język średnioangielski przetrwał do połowy XV wieku, kiedy rozwinął swoją autonomię, ostatecznie wypierając język francuski. Umownie dzielimy go na dwa podokresy – wczesny średnioangielski (1150 – 1300) i późny średnioangielski (1300 – 1450). Przyczyną podziału jest stopień zapożyczeń z francuskiego. Pierwsza faza charakteryzowała się większą ilością, gdy natomiast w drugie fazie, były one znikome.

historia języka angielskiego

Wiek XV możemy uznać za rozwój języka nowoangielskiego. Możemy wyróżnić w nim fazy : wczesny nowoangielski (1500 – 1650), późny nowoangielski (1650 – 1800) i współczesny nowoangielski (od 1800 roku, aż do dzisiaj). Jednym z ważniejszych wydarzeń tego okresu było wynalezienie ruchomej czcionki, któremu zawdzięczamy zwiększenie liczny ksiąg i tekstów pisanych. Spowodowało to potrzebę systematyzacji języka, stworzenie jednolitego języka zrozumiałego dla całego społeczeństwa. Epoka renesansu przyniosła żywe zainteresowanie literaturą, kulturą oraz sztuką, co przełożyło się na powstanie nowych słów, przetłumaczenie biblii, czy tworzenie słowników.

W języku angielskim oprócz zapożyczeń z francuskiego znajdziemy również naleciałości z łaciny i greki (virus, system, expensive, fact), włoskiego (design, balcony, volcano),  hiszpańskiego (banana, potato) oraz z języków stosowanych w Azji i w Afryce (caravan,  shogun).

historia języka angielskiego

Warto wspomnieć, że system foniczny dzisiejszej angielszczyzny ukształtował się na przestrzeni  XVIII w. w oparciu o dialekt Londynu oraz wschodnio-środkowa część Anglii.

Wpływ na taką sytuację miał proces integracyjny oraz prestiż dialektu londyńskiego. Nie bez znaczenia jest również fakt, że język wschodnio-środkowo-angielski stanowił rodzaj pośredni pomiędzy dialektami położonymi  w innych częściach geograficznych.

historia języka angielskiego

Język angielski jest językiem ojczystym dla 341 milionów osób i uznawany za oficjalny między innymi w takich krajach jak: Anglia, USA, Australia, Nowa Zelandia, Nigeria, Malta, Irlandia, a także w części Indii, Filipin, czy Ghany. W każdym z tych miejsc zaobserwujemy inne akcenty, dialekty oraz  różnice w sposobie kształtowania się języka i wielu naleciałościach.

Dlatego dzisiejszy angielski nie jest jednolity, bazuje jednak na tych samych zasadach gramatycznych.

2 thoughts on “Historia języka angielskiego

  1. Bardzo ciekawy wpis. Moja koleżanka piszę doktora z historii angielskiego. Naprawdę opowiada niesamowite rzeczy, podziwiam ją, że coś w ogóle rozumie:-)

  2. Tak, wiele osob pasjonuje się angielskim. Aby było ich najwięcej 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published.